Ο κύριος τίποτα

Φεβρουαρίου 20, 2012

Ο κύριος Τίποτα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Χωριό από από ότι έλεγε δεν είχε, έφευγε από την πρωτεύουσα μόνο για διακοπές. (σε εξωτικά πάντα μέρη) . Γόνος αστικής οικογένειας του Ψυχικού και άριστος μαθητής στο «καλύτερο» ιδιωτικό σχολείο οπου φοίτησε. Ψηλό παιδί και αθλητικό.

Όταν πέρασε στο πανεπιστήμιο  κύριος Τίποτα, το κόμμα (δεν είναι ένα το κόμμα) ήταν πρώτη δύναμη στη σχολή του.  Λίγο οι δημοκρατικές οικογενειακές παραδόσεις που τον έκαναν να συμφωνεί, λίγο η ιστορία που ήταν με το μέρος μας βρέθηκε εντός κόμματος και «σ’ όλα μέσα».

Ο κύριος Τίποτα πότε δεν αντιπαρατεθόταν με κανέναν. Έδινε την εντύπωση «ήπιας δύναμης», με λίγες αλλά βαθυστόχαστες κουβέντες έδινε την εντύπωση μεγάλου πολιτικού αναλυτή και γνώστη των πραγμάτων. Πληροφορίες που τον φέρουν να χρησιμοποιούσε την εικόνα αυτή για να «κερδίζει» τον θηλυκό πληθυσμό διασταυρώνονται ως κακοήθεις..

Ο Κύριος Τίποτα, διαβαστερός όπως είπαμε,  τελείωσε τη σχολή του ένα χρόνο νωρίτερα από το κανονικό. Θεωρούσε πως η επιστήμη του ήταν από τις πιο σημαντικές και πως ο ίδιος είχε να προσφέρει σε αυτή.  Όπως ήταν αναμενόμενο έγινε δεκτός σε ένα καλό διδακτορικό. Παράλληλα ο κύριος Τίποτα ήταν ένα μεσαίο και πολλά υποσχόμενο στέλεχος του κόμματος (είπαμε, δεν είναι ένα).

Όταν ξέσπασε η διαμάχη στο κόμμα, ο κύριος Τίποτα δεν πήρε θέση. Έλεγε πως το σκεφτόταν, πως δεν ήταν σίγουρος. Όταν πια ξεκαθάρισε το το τοπίο και ο νικητής ήταν φανερό ποιος θα είναι, διάλεξε το νικητή.

Σήμερα ο κύριος τίποτα καθοδηγεί μεγάλο μέρος του κόμματος.

Ηγεμών εκ δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Aλεξάνδρεια,
τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,
ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης
Aριστομένης, υιός του Μενελάου.
Ως τ’ όνομά του, κ’ η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.
Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά
δεν τες επιζητούσεν· ήταν μετριόφρων.
Aγόραζε βιβλία ελληνικά,
ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.
Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.
Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,
κ’ οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
κ’ έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
κ’ οι Aλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά·
κ’ έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.
Κ.Π Καβάφης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: